እርዳታችን ለኢትዮጵያዊትዋ እህታችን በጣም ወሳኝ ነው።

Yeharerwerk Gashaw

እህታችን የትመወርቅ ጃጋማን እግዚአብሄር ቶሎ ይማርለን።
የጀግናው የነጻነታችን አባት ከሆኑት አንዱ የአንበሳ ቁንጮ ከጀነራል ጃጋማ መወለድዋ አንዱ የመላው የኢትዮጵያ ሕዝብ ደም እና ልጁም ስትሆን በሁለተኛ ደረጃ ደግሞ እራስዋ ክብርዋ መላልሳ የምትለብሰው እንክዋን አባትዋ እና ሌሎቹ የኢትዮጵያ ጀግኖች ወድቃ ያነስዋትን የኢትዮጵያን እና የመላው ሕዝብዋን አረንጉዳውዴ ፡ ቢጫ ቀይ ያሸበረቃትን ሰንደቅ አላማችንን ነው። ሶስተኛው በጣሊያን አገር የምትኖረው ልጅዋ የትመወርቅን የምታስታምመውም ልክ እንደ አያትዋ እና እናትዋ ክብራ ኢትዮጵያን የሚያንጸባርቀውን የኢትዮጵያአ ሰንደቅ አላማ ማሸብረቂያዋ አድርጋ በዚህ በመታወቅዋ ነው። ይሄ የጀነራል ጃጋማ ቤተሰብ ከእህታችን የትመወርቅ ባለቤት ጭምር ለኢትዮጵያ ብሄራዊ ጥቅም እና ክብር ያገለገሉ ናቸው። በመሆኑም እንክዋን የትመወርቅ ጃጋማን አይደለም ማንኛውንም ኢትዮጵያዊ እንደምንችለው አቅማችን እንደሚፈቅደው ጉዳያችን ብለን መርዳት ግዴታችን ነው ብዬ አምናለሁ በበኩሌ። የትመወርቅ በጣም ጥሩ ሰው ሰው አክባሪ እና በጎ ለሁልም ሰው የምትመኝ እህት ነች።

የታመመውን ሁሉ እሱ ክርስቶስ በትንፋሹ ያድንልን፡ ይዳብስልን በየቤቱ። በምድር ላይ ባስተማረብት ጊዜ መድሃኒአለም እየሱስ ክርስቶስ እንዳዳናቸው ከደዌያችው ሁሉንም አሁንደግሞ እህታችንን የትመወርቅንም ዳብሶ ያድንልን። ጀነራል ጃጋማም ባለቤትዋም አቶ ንጉሴ ልጆችዋም መላው ቤተሰቡ የትመወርቅ ድና የአገርዋን ምድር የምትኖርባት አድርጎ ያሳያቸው። በክርስቶስ ሁሉም ይሆናል. አሜን።

Yetmwork Jagema Kello's photo.
Advertisements

“በአንድ ስርዓት ሥር ይህን ያህል ጊዜ መቆየት እጅግ ያንገበግባል”

ZONE9·

በወይንሸት ሞላ
ወይንሸት ሞላ የ25 ዓመት ወጣት ስትሆን፤ በኢ.ሕ.አ.ዴ.ግ ዘመን ተወልዳ አድጋለች፡፡ በሌላ አነጋገር ወይንሸት አንዳንዶቹ ‘The EPRDF Generation’ የሚሉት ትውልድ አባል ነች፡፡ ወይንሸት ብቻ ሳትሆን ስልሳ አምስት በመቶው የኢትዮጵያ ሕዝብ ኢ.ሕ.አ.ዴ.ግ ሥልጣን ከያዘበት ጊዜ ወዲህ የተወለደ ሲሆን፤ ይሄም ከአገሪቱ አጠቃላይ ሕዝብ ሁለት ሦስተኛውን ይሸፍናል፡፡ ወይንሸት በዚህ ዕድሜዋ በሥልጣን ላይ ያለውን ኢ.ሕ.አ.ዴ.ግን በዜጎች ላይ ግፍ ሲፈጽም አይቼ ዝም ብዮ አልቀመጥም በማለት የፖለቲካ ትግሉን ተቀላቅላ ለዛም ብዙ ዋጋ እንደከፈለች/እየከፈለች እንዳለች በመግለጽ “‹ዴሞክራሲ በዚህ አምባገነን ስርዓት ሰፍኖ፣ አገሬ እንደ አገር ሉዓላዊነቷ ተከብሮ፣ ሕዝቧ የተሻለ ኑሮ ካላቸው አገሮች ተርታ ተመድባ አያለሁ› የሚል ተስፋ የለኝም” ትላለች፡፡ እነሆ አንብቧት፡፡
ዛሬ ግንቦት 20፣ 2008 የሕዝባዊ ወያኔ ሓርነት ትግራይ (ሕ.ወ.ሓ.ት.)/ወያኔ ሠራዊት በረሃ የወለደውን ብሶት ይዞ ቤተ መንግሥት የገባበትና ሕ.ወ.ሓ.ት. መራሹ የኢትዮጵያ ሕዝብ አብዮታዊ ዴሞክራሲያዊ ፓርቲ (ኢ.ሕ.አ.ዴ.ግ.) መንግሥት ወደሥልጣን መንበሩ የወጣበት 25ኛ ዓመት የብር እዮቤልዩ ‹በዓል› ያከብራል፡፡ ይህ ‹የድል በዓል› በኢትዮጵያ ከሚከበሩት ሕዝባዊ በዓላት ዝርዝር ውስጥ የሚገኝ ቢሆንም፤ እንደኔ ‹በዓሉ› በምንም መመዘኛ ሕዝብ የማይስማማበት ሲሆን፤ ገዥዉ ቡድን ግን በአንድ በኩል “ግንቦት 20 ዴሞክራሲ የተወለደበት ቀን” በሌላ በኩል ደግሞ “ደርግ የወደቀበት ቀን” እያለ የፕሮፓጋንዳ ማጣፈጫ አድርጎታል፡፡ እውነታው ግን ባሳለፍናቸው 25 ዓመታት በዘርና በጥቅም የሰከሩ የገዥው መንግሥት ምንደኞች እንደ ‹በዓል› ለማክበር ሲንደፋደፉ ከማየታችን ውጭ የኢትዮጵያ ሕዝብ እንደ ‹በዓል› ሳይሆን የባርነት ቀን የተከናነበበት አድርጎ የሚያየው ቀን እንደሆነ ይሰማኛል፡፡
ዕለቱን ገዥው ቡድን ሥልጣኑን ለማራዘም የሚጠቀምበት ‹የፕሮፓጋንዳ ጡሩንባ› ሲሆን ሕዝብ ደግሞ ገዥው ቡድን በሚከተላቸው የተበላሹ ፖሊሲዎች የተሠሩበትን በደሎችና ግፎች የሚያስታውስበትና እንደ አገር የተጋረጡበትን ችግሮች የሚያስብበት ነው፡፡ ለብዙ ሺሕ ዓመታት ታፍራና ተከብራ የኖረች ሀገራችን ሉዓላዊነቷ የተደፈረበትና እንደ ሕዝብ የደረሱብንን የዘር ጭፍጨፋዎች፤ አስከፊ በሆነው ድህነት፤ ስደት፤ ረኀብ፤ የሰብዓዊ መብት ጥሰት እና ለሰሚም በሚከብዱ የብዙኃን እንባዎች እንዲፈስ መነሻ የሆነ ዕለት በመሆኑ በምንም መመዘኛ የሕዝባዊ በዓል መሥፈርት የማያሟላ ቢሆንም በገዢው መንግሥት የፕሮፓጋንዳ ሚድያዎችና የሕዝብን ንብረት ያለከልካይ በሚያጠፉ ካድሬዎች ተከብሮ ይውላል፡፡
እኔ ተወልጀ ያደኩት በዘመነ ሕወሓት/ኢሕአዴግ ሲሆን፤ በሕይወቴም ከአንድ የፖለቲካ ሥርዓት ውጭም አላውቅም፡፡ ትምህርቴን የተማርኩት በዚህ ስርዓት የትምህርት ፖሊሲ ሲሆን፤ ለ‹አቅመ ፖለቲካ› ደርሼ ማሰብ በቻልኩበት ጊዜ ሁሉ ሕወሓት/ኢሕአዴግ ወጣትነቴን ነጥቆ ዜጎች እጅግ በጣም በሚያስደነግጥ የትምህርት ፖሊሲ በፍላጎታቸው እና በክኅሎታቸው ሳይሆን በዕጣ እንዲማሩ በተደረገበት የትምርት ፖሊሲ ትውልዱን ጉድጓድ ቆፍረው ሲቀብሩ እና በዚህ ውጤት በየዓረብ አገራት እህቶቼ የቁም ሞት መሞትና በየበረሀው ወድቆ መቅረት እና በሱስ መደንዘዝ እንዲሁም በአስከፊ ድህነት ውስጥ መኖር የዚሀ ትውልድ ዕጣ ሆኗል፡፡ በአንፃሩ ከዚህ አስከፊ ስርዓት ለመውጣት የሚፍጨረጨሩ ወጣቶችን ደግሞ የአፈና ሕግ እያወጣ አፍኖ እና በጉልበት አንበርክኮ ይገዛል፣ በሌላ በኩል ደግሞ “ለዜጎች መሠረታዊ የፖለቲካ መብቶች ተከብረዋል” እያለ፤ በተቃራኒው የፖለቲካ ተቀናቃኞችን አሳዶ ያጠፋል፡፡ በሕገ መንግሥት ለይስሙላ በተደነገገው ሐሳብን በነጻነት የመግለጽ መብት ሐሳባቸውን የገለጹ ጋዜጠኞችን በአሰቃቂ እስር ቤቶች አስሮ ያማቅቃል፤ በአሰቃቂ የምርመራ ዘዴ ያሰቃያል፤ ያሳድዳል፤ ይገድላል፤ ዜጎች ራሳቸውን በአሰቃቂ ሁኔታ እስኪያጠፉ ድርስ ተስፋቸውን ያጨልማል፡፡ ይህንንም ነባራዊ ሁኔታ በወጣትነት ዕድሜዬ ይህንን ትውልድ የቀበረ አስከፊ ስርዓት እንድታገል አስገድዶኛል፡፡
በሕይወት ዘመኔ በሕዝቡ ላይ የማየው አስከፊ እና ወደር የማይገኝለት የድህነት ደረጃ እንዲለወጥና ፍትሐዊ የሀብት ክፍፍል እንዲፈጠር ይህ ስርዓት መለወጥ ስላለበት በፖለቲካ ውስጥ እንድሳተፍ ትልቅ ምክንያት ሆኖኛል፡፡ የማየው የሕዝቡ ችግርና ብሶት በጣም ዘግናኝ ከመሆኑም በላይ፤ “ያለሁባት አገር መንግሥት ያለበት አገር ናት ወይ?” ብዬ እስከመጠየቅ አድርሶኛል፡፡
አሁን በኢትዮጵያ ላይ እየደረሰ ለሚገኘው እና በወቅቱ ለምገነዘባቸው ችግሮች መፍትሔ ለማግኘት በተለያዩ አጋጣሚዎች ለመጠየቅ የሞከርኩ እና በኢትዮጵያ ፖለቲካ ውስጥ የድርሻየን ለማበርከት እየተንቀሳቀሰኩ ሲሆን፤ ያየሁት አስከፊ እና ፈታኝ ጉዞ ግን በእሾህ ላይ የመራመድ ያክል እንደሆነ እና ገዥው ቡድን ‹ግንቦት 20ን አከብራለሁ› ከሚልበት ምክንያት በተቃራኒው እንደሆነ ነባራዊው ሁኔታ እንድገነዘብ አድርጎኛል፡፡ ይህ ክስተት ለአንድ ሁሉንም ማየት ለሚፈልግ ወጣት ቀርቶ ለማንም ቢሆን በአንድ ስርዓት ስር ይህን ያህል ጊዜ መቆየት እጅግ ያንገበግባል፡፡ ስሜት ያለው ሲሆን በእኔ እና በእኔ ትውልድ ዘንድም ከፍተኛ ምሬት እና ቁጭት አያለሁ፡፡ ኢትዮጵያ ከጊዜ ወደ ጊዜ ዘርፈ ብዙ ወደ ሆነ ችግር የገባች ሲሆን ለዚህ ሁሉ ችግር መነሻ በሆነው ይህ ስርዓት ምንም ዓይነት ጭላንጭል ተስፋ የለኝም፡፡ “ዴሞክራሲ በዚህ አምባገነን ስርዓት ሰፍኖ አገሬ እንደ አገር ሉዓላዊነቷ ተከብሮ፤ ሕዝቧ የተሻለ ኑሮ ካላቸው አገሮች ተርታ ተመድባ አያለሁ” የሚል ተስፋ የለኝም፡፡
አሁን በሥልጣን ላይ የሚገኘው ቡድን አያቶቼ ያስረከቡኝን አገር አሳጥቶኛል፡፡ ኢትዮጵያ በ21ኛው ክፍለ ዘመን በዘር ተከፋፍላ የምትገዛ የአምባገነኖች መፈንጫ ስትሆን ከ20 ሚሊዮን ሕዝብ በላይ የተራበባት የዓለም ጭራ አገር ሆናለች፡፡ የአንድ አገር ኢኮኖሚ የባሕር በር የጀርባ አጥንት መሆኑን ከብዙ ሺሕ ዓመታት በፊት አባቶቻችን የተረዱትን ሐቅ ለመረዳት አቅም ወይም ፍላጎት የሌለው ገዥ ቡድን ታሪካዊ የወደብ ባለቤትነት መብታችንን እንደተራ ሸቀጥ ቆጥረው አራክሰውታል፡፡ “ከግመል መጠጫነት የተለየ ጥቅም አይሰጥም” ተብሎ የተቀለደበት ወደብ በዓመት ከስምንት መቶ ሚልዮን የአሜሪካን ዶላር በላይ ያስከፍለናል፡፡
የኔ ትውልድ ዛሬ ያለው ጭቆናና መከራ ብቻ አይደለም የሚያስጨንቀው፡፡ የኔ ትውልድ ፈተናው ከዚህም የከፋ ነው፡፡ ገዢው መንግሥት በሥልጣን ቆይታው በማይከፍለውና ብድር በተገኘ ገንዘብ የተሠራን አነስተኛ መሠረተ ልማት የገዥው ቡድን የኢኮኖሚ ፖሊሲ ስኬት ማሳያ አድርጎ ለፕሮፓጋንዳ ፍጆታ ከማዋሉ በላይ፤ ከዓመት ዓመት ወለድ እየጨመረ የሚጠራቀም ዕዳን ለመጭው ትውልድ ሸክም አድርጎታል፡፡ ኢትዮጵያ ዛሬ ከዐሥራ አራት ቢልዮን የአማሪካ ዶላር በላይ ብድር ተሸካሚ ሆና በተዘዋዋሪ ‹ባርነት› ውስጥ ትገኛለች፡፡
ይህ አስከፊ ስርዓት ለዜጎች ሰብኣዊ መብት ክብር የማይሰጥና ዜጎች አገር እንደሌላቸው በየአገሩ ታርደው እና ወድቀው ሲቀሩ ኢትዮጵያዊነታቸውን በመካድ ሉዓላዊነታችንን ያስደፈረ ስርዓት ነው፡፡ ይህ አገዛዝ የፈጠረው የሙስናና በግልጽ የሚታዩ ዘረፋዎችም የዚህችን አገር የቁልቁለት ጉዞ አመላካቾች ናቸው፡፡ አሁን የምናያት በአታላይ የውሸት ‹ፌደራሊዝም›፤ እንዲሁም ከሕግ አግባብ ውጭ በሆነ አካሔድ በሦስት ምክትል ጠቅላይ ሚኒስትሮች የምትመራ አገር ስትሆን፤ ሥልጣን እና ሀብት ደግሞ በሕ.ወ.ሓ.ት. ስውር እጅ ውስጥ ይገኛል፡፡
ለዚህም ነው ለእኔ ግንቦት 20 ይህ የግፍ ስርዓት ወደ ሥልጣን ማማ የወጣበት ቀን በመሆኑ የሚታፈርበት እንጂ የሚከበር ቀን የማይሆነው፡፡

ኢትዮጵያ በክብር ለዘላለም ትኑር

Negash Samuel's photo.

በእርስ በእርስ ጦርነት ድል ሀያ አምስት አመት ፉከራ፤ ይገረም አለሙ

በእርስ በርስ ጦርነት ከሁለቱም ወገን የሚሞተው የአንድ ሀገር ልጅ ነው፡፡ አባትና ልጅ፤ወንድምና ወንድም ከዛና ከዚህ ተሰልፈው የሚገዳደሉበት አጋጣሚም ይኖራል፡፡ ይህም  በ17 አመቱ የርስ በርስ ጦርነት በግልጽ ታይቷል፡፡  ወያኔዎች ለድል የበቁት የኢትዮጵያን ሰራዊት ብቻ ሳይሆን ደርግን ተቃውመው ብረት ያነሱ ነገር ግን ከዋሉ ካደሩ ለህውኃት ህልውና አስጊ ይሆናሉ ያሉዋቸውን ድርጅቶች ጭምር ( ለምሳሌም ኢህአፓ ኢዲዩ ) ተዋግተው፤ከዚህም አልፎ በህውኃትም ውስጥ የተለየ አስተሳሰብ ያራመዱ ወይንም ለሥልጣን ያሰጋሉ የተባሉትን እያሰቃዩና እየገደሉ በመሆኑ መገዳደሉ በአንድ ሀገር ልጆች መካከል ከመሆን አልፎ በቤተሰብ መካከል ጭምር እንደነበር አሌ አይባልም፡፡ ለዚህ ደግሞ ሩቅ መሄድ ሳያስፈልግ በኢህአፓነቱ በወያኔ እንደተገደለ የሚነገረውን የአቶ በረከት ስምኦን ወንድም መጥቀስ ይቻላል፡፡

Eprdf

በጦርነቱ ተጠቂ የሚሆነው ከሁለቱም ወገን ታጥቆ ለውጊያ የተሰለፈው ብቻ አይደለም፤ በውጊያው መካከል ሰላማዊ ዜጎች ሴት ወንድ ሕጻን አዛውንት ሳያለይ ለጉዳት ይጋለጣሉ፤የሀገር ሀብት ይወድማልና  ይህ ሁሉ የሚያሳዝን እንጂ የሚያስፈነድቅ አይሆንም፡፡ ስለሆነም ሰዋዊ አስተሳሰብ የተላበሰ ሀይል በርስ በርስ ጦርነት አሸናፊ ሆኖ ሲወጣ  የነበረውን አገዛዝ ለመለወጥ ከጦርነት ውጪ ሌላ አማራጭ ባለመኖሩ  ወደንና ፈቅደን ሳይሆን ተገደን በገባንበት የርስ በርስ ጦርነት የገደልንም እኛ የሞትንም እኛ በመሆናችን ጦርነቱ ባደረሰው የሕይወትም ሆነ የንብረት ውድመት ከልብ እናዝናለን፡፡ይህ መሰል ሁኔታ ዳግም በሀገራችን አንዳይፈጠርም ለሰብአዊ መብቶች መከበር ለዴሞክራሲያዊ ሥርዓት እውን መሆንና ለህግ የበላይነት መረጋገጥ አጥብቀን በመስራት የጠፋውን እንክሳለን ማለት ነው የሚጠበቅበት፡፡

ወያኔዎች ግን  ግንቦት ሀያ ሲመጣ በየአመቱ ለቀናት አንዳንዴም ለሳምንታት  ሲተኩሱና ሲገሉ፤ ጋራ ሲቧጥጡና ሲማርኩ ወዘተ የሚያሳዩ ፊልሞቻቸውን እያሳዩን የሚያሰሙት  የጀብዱ ዲስኩር፤ የሚያወርዱት የድል አድራጊነት ቀረረቶና ፉከራ የርስ በርስ ጦርነት አሸናፊ ሳይሆኑ ድንበር ተሻግሮ ሉዐላዊነት ደፍሮ የመጣን ወራሪ ድል ነስተው የመለሱ ነው የሚያስመስላቸው፡፡

ነገሩን ይበልጥ አስገራሚ የሚያደርገው በአሸናፊነት ስሜት ሲታበዩና በጀግንነት ሲፎክሩ የምናይ የምንሰማቸው በአብዛኛው ከደደቢት እስከ ምኒልክ ቤተ መንግሥት በነበረው ትግል ድንጋይ ተንተርሰው ወዲ አኪር በልተው የታገሉት ሳይሆኑ አንድ ቀን ጠብ-መንጃ ነክተው የማያውቁት መሆናቸው ነው፡፡ እንደውም አንዳንዶቹ የድል አጥቢያ አርበኞች የወያኔን ዓላማ ተቀብለው ሳይሆን አያያዙን አይተህ ወደ ሚያደላው በማለት ከመጣው ተጠግቶ መኖርንና እያዘረፉ መዝረፍን የተካኑ አስመሳዮች ናቸው፡፡ እነዚህ ወያኔ ከሥልጣን ቢወርድ ሀጁን  እያወገዙ መጪውን በማወደስ መስሎ ለማደር የሚቀድማቸው የለም፡

ወያኔዎች ዛሬም ከሀያ ዓምስት ዓመታት በኋላ ራሳቸውን ከደርግ ጋር እያነጻጸሩ መሻላቸውን ለማሳየት መጣራቸውና በአሸናፊነት መፎከራቸው ሰራነው የሚሉት የኢትዮጵያን ሕዝብ ቀልብ የሚማርክ ውጤት ስለሌላቸውም ነው፡፡

ይህም ሆኖ ለንጽጽር ከመረጡት ደርግ ጋር በህሊና ሚዛን በገለልተኛንት ስሜት ብናነጻጽራቸው የሚሻሉበት ጥሩ ነገር የመኖሩን ያህል የሚመሳሰሉበትም፣የሚበልጡበትም ከዚህ አልፎ የሚያንሱበትም  ብዙ መጥፎ ተግባር አለ፡፡

ሰብአዊና ዴሞክራሲያዊ መብትን በወረቀት በማስፈር ይበልጣሉ፡፡ በአፈናው ግን አይተናነሱም፡፡ ሰው በመግደሉም ቢሆን ከደርግ ጋር የቁጥር ሂሳብ ይገቡ ካልሆነ በስተቀር አይተናነሱም፡፡ እንደውም ደደቤቲ ጀምረው የገደሉት ከተቆጠር እንደሚበልጡ አያጠራጥርም፡፡ በአገዳደል ግን ይለያያሉ፣ ደርግ ገድሎ በፍየል ወጠጤ ቀረርቶ በታጀበ መግለጫ ይፋ ያደርጋል፡፡ወያኔዎች ገድለው ሌላ ሰብብ ይፈጥራሉ፤አስክሬን ይደብቃሉ፤ሲጋለጡም የቁጥር ክርክር ይገጥማሉ፡፡ተቃውሞ ከበረታባቸውም ይቅርታ በማለት ለማለዘብ ይጥራሉ፤

በቀደሙት ሥርዓቶች የብሔር ብሔረሰቦች ሕዝቦች እስር ቤት በነበረችው ኢትዮጵያ በግንቦት ሃያ ድል ብሄር ብሔረሰቦችና ሕዝቦች ራሳቸውን በራሳቸው የማስተዳደር መብት ተጎናጽፈዋል ነጻነታቸውን ተቀዳጅተዋል ብለው ይደሰኩራሉ፡፡ ነገር ግን  በየክልሉ አስተዳዳሪ የሆኑት ድርጅቶች የህውኃት ሞግዚቶች አንጂ የህዝብ ወካዮች አለመሆናቸው ይጠቀስና  በብዙ አካባቢዎች የተነሱና በኃይል ታፍናው የሚገኙ የራስ አስተዳደር መብት ጥያቄዎች በማስረጃት ይቀርቡና ዲስኩሩን ፍሬ ቢስ ያደርጉታል፡፡

በኢኮኖሚ እድገት ከደርግ መሻላቸውን ሲናገሩ ሕዝቡ የዛሬና የትናንት ኑሮውን እያነጻጻረ ፤በገጠመው የኑሮ ውድነት እየተማረረ አረ የት ጋር እነማን ዘንድ ነው ይሄ እድገት የምትሉት በማለት ይጠይቃል፡፡

ትምህርት ቤት ኮሌጅ  አስፋፋን ብለው ከደርግ ጋር ሲፎካከሩ የትምህርት ጥራቱ ይሳለቅባቸዋል፡፡

ደርግን የመናገር ነጻነት ጠር አድርገው ራሳቸውን ለመኮፈስ ሲዳዳቸው በየእስር ቤቱ በሚገኙት ጋዜጠኞች  ይሳጣሉ፤ በክልል ከተሞች ቀርቶ አዲስ አበባ ላይ  እንኳን የሚታዩት  የህትመት ውጤቶች ከቁጥር የማይገቡ በመሆናቸው ይጋለጣሉ፡፡ ራዲዮና ቴሌቭዥኑ አልበቃ ብሎአቸው የኢንተርኔት የግንኙነት መንገዶችን ለመቆጣጠር በሚያፈሱት ገንዘብ ይሞገታሉ፡፡

የነጻ ገበያ ኢኮኖሚ በማራመድ መሻላቸውን ሲናገሩ ቴሌን የማይነጥፍ ጥገት ብለው ሙጥኝ ማለታቸው ይታሰብና፤የወያኔ የንግድ ድርጅቶች ብዛትና የሚሰሩት ይጠቀስና የሰሞኑ የሜቴክ ዝርፊያም በማስረጃት ይቀርብና የት ጋር ነው ነጻ ገበያ ይባላሉ፡፡

ደርግን የአንድ ፓርቲ አገዛዝ ብለው እያወግዙ ለቁጥር አንጂ ለተግባር አንዳይኖሩ ያደረጉዋቸውን ፓርቲዎች በማስረጃት በመጠቅሰ መድበለ ፓርቲ ሥርዓት እንደሚያራምዱ ሲናገሩ  የአንድ ፓርቲ ገዢነታቸውን ፓርላማው ያጋልጣቸዋል፡፡ ምርጫ አጭበርባሪነታቸው በማስረጃ ይቀርብባቸዋል፡፡ሌላም ሌላም መጥቀስ ይቻላል፡፡ ስለሆነም ወያኔዎች  ሀያ አምስት ኣመት ሙሉ ራሳቸውን ከደርግ ጋር እያነጻጸሩ መኮፈስን ፣ የበርሀ ፊልማቸውን እያሳዩ  ጉሮ ወሸባ ማለትን  ተግባራቸው አድርገውታል፡፡ በሥልጣን ላይ እስካሉም ከዚህ ድርጊታቸው የሚላቀቁ አይመስልም፡፡

ወያኔዎችን ሀያ አምስት ዓመት ሙሉ የሚያስፎክራቸው አምስት ሆነው ኋላ ቀር መሳሪያ ታጥቀው በጀመሩት ትግል የገበሬ ታጋይ ይዘው የሰለጠነና ዘመናዊ  መሳሪያ የታጠቀውን የኢትዮጵያ ሰራዊት ማሸነፋቸው ነው፡፡ ለአሸናፊነት ለመብቃታቸው በምክንያትነት የሚጠቀሱ( ለምሳሌ በቅርቡ የተጋለጠው የእንግሊዟ ንግስት ደብቅ ርዳታ) እንዳሉ ሆነው የተባለው እውነት ነው፡፡ ትንሽ የነበረው ትልቁን ለማሸነፍ በቅቶ እሱ በተራው ትልቅ ሲሆን ግን ትንሽ ሆኜ ትልቁን ያሸነፍኩ እኔ ጀግናው የሚለው አስተሳሰቡ ላይ ቸክሎ መቆም የለበትም፡፡ እንደዛ ካደረገ ባሸነፈበት መንገድ መሸነፍን  እየጠበቀ  ነው፡፡ ነገር ግን ትልቅ የነበረው  በእኔ ትንሽ በነበርኩት  ሊሸነፍ የቻለው ለምንድን  ነው ብሎ ማሰብ ግን ዛሬ ትንሽ ነው ተብለው በሚናቁት ላለመሸነፍ መፍትሄ ለመፈለግ ያስችላል፡፡ ወያኔዎች ግን የተያያዙት ደርግን በማሸነፋቸው መኩራት ፣በማንም የማይደፈሩ አድርገው በማሰብ መፎከርና የደደቢት ትልማችንን ተግባራዊ ከማድረግ የሚያቆመን አይኖርም በማለት የጀመሩትን መቀጠል ነው፡፡

የወያኔዎችን ድርጊት አሳሳቢ የሚያደርገው በአሸናፊነት መፎከራቸው በማን አለብኝነት መኩራራታቸውና ከደደቢት ህልማቸው ንቅንቅ  አለማለታቸው ብቻው ሳይሆን ፡ከውድቀታቸው በፊት በሚነገራቸው ተመክረው፣  ከሚያደርሱትና ከሚደርስባቸው ተምረው የማይመለሱ መሆናቸው ነው፡፡ እነርሱ ሥልጣናቸውን ከሚያጡ ኢትዮጵያ ብትፈራርስ የሚመርጡ በመሆናቸው ውድቀታቸው  ሀገርንና ሕዝብን ለጉዳት  ይዳርጋል፡፡ ለዚህም ነው ለለውጥ የሚታገሉ ኃይሎች ወያኔን ከሥልጣን ማውረዱን ብቻ ሳይሆን የእሱ መውረድ ሊያደርስ የሚችለው አደጋ አነስተኛ አንዲሆን ለማድረግ ማሰብና መስራት የሚኖርባቸው፡፡

በእያንዳንዱ ርምጃቸውም ገደልን ብለው የሚፎክሩ፤ ማረክን ብለው የሚያቅራሩ፤ ድል አደረግን ብለው የሚኩራሩ መሆን የለባቸውም፤ ይህን ካደረጉ  ከወያኔ አልተሻሉምና ድል ቢቀናቸው አዲስ ንጉሥ አንጂ ለውጥ መቼ መጣ የሚለው ዜማ ለእነርሱም የሚዘፈን ይሆናል፡፡

A Race to the Bottom: Is Proud Ethiopia at Risk?

Aklog Birara (DR)

(Part I)— Regardless of our political, religious and ethnic differences and the formidable odds Ethiopia continues to face, most ordinary Ethiopians agree Ethiopia has a remarkable and long history as a free and independent multiethnic and multi-religious nation. Although we claim and believe in this fundamental principle, we are so afraid, timid, fractured and reluctant to express Ethiopia’s inviolability in the strongest terms possible that we are setting the country for Balkanization. For instances, those who believe in one Ethiopia, one country, one diverse but unified population in which—as a matter of right and not privilege–each person is endowed with the legal right to live anywhere safely, express, voice, participate in the socioeconomic and political regardless of tribe, religion and location have failed to collaborate and speak with one voice. It is not uncommon these days for political elites and intellectuals to speak with two voices depending on their audiences. As a result, the voices of tribalism and secession dominate the political scene. This suits the ruling party.

TPLF Inc. survives through repression and not public trust

I suggest in the strongest terms possible that Ethiopia’s loss as one country will be everyone’s loss; and its durability will be in everyone’s interest. Historically, Ethiopia’s enormous potential to survive and thrive has been thwarted by foreign aggression, internal divisions and foreign encirclement as well by a lack of an-all inclusive, fair, just and participatory governance. This can be fixed. But it takes wisdom, will and readiness to accommodate one another for the common good. The political ethos of government change and continuity by force of arms rather than through public discourse, consensus, political pluralism and power sharing is now driving the country and its 101 million people to the bottom. From its inception, the Tigray People’s Liberation Front (TPLF) that purportedly spearheaded the overthrow of the Socialist Dictatorship embraced an anti-Ethiopian position dismissing Ethiopia’s historical evolution as a multiethnic and multi-religion society. It has kept the country and its diverse population on a permanent suspense. In the process, it undermined the country’s inviolability, territorial integrity, national security and sovereignty. Read more…

Dr. Tedros for WHO or Never Tedros for WHO?

by Mastewal Dessalew

After following the debate about whether we should support or oppose Dr. Tedros Adhanom Ghebreyesus’s campaign to clinch the position Director General of the World Health Organization, I have decided to reflect my take on the issue by answering some of the questions raised by Dr. Birhanemeskel Abebe Segni on face book.

Foreign Minister Tedros Adhanom – A disgrace to Ethiopia

Birhanemeskel has listed five points to corroborate why he supported Tedros’s appointment to the position. I agree on the first one, Tedros’s appointment is helpful by minimizing or completely eliminating his role in Ethiopia’s internal politics, yes it is a blessing in disguise. But, I beg to differ on the other four points.

Birhaneseskel questions the value of the #Never_Tedros_for_WHO campaign in promoting representative governance, transparency and accountability and then recommend “ I would have been impressed had these types of campaigns were conducted against the appointment of incompetent and corrupt regional, particularly in Oromia, and federal officials”. It is just like treating the symptom than the root cause of the problem. Isn’t it the opprobrious sham election which is orchestrated and conducted by Tedros and co that is barring representative democracy in Ethiopia? It is unrealistic to make such people transparent and accountable when we all know and witnessed that the authority of Tedros and his colleagues emanates from the barrel of the gun; their response and motto to popular demand is “pull the trigger and make them suffer”.

The other point raised by Birhanemeskel is the appointment of Tedros to the position might enhance the prestige of Ethiopia and even Africa. This point is fine in principle but should we support those who killed, tortured and imprisoned us to improve the prestige of our country? As the saying goes what is good for the goose is good for the gander; so if other ministers of this repressive regime come to the international arena, are we going to line up behind them? No, we should not allow dictators and criminals to hide behind the image of our country and our patriotism. Actually, the prestige of Africa in general and Ethiopia in particular is destroyed and tarnished by such kleptocrats and dictators. If Tedros and co are determined to change the image of the country, they could better do it as a minister and if there is anything nocent to the prestige of our country, it is the indigence of its people. We should solve our real problems if we want to have prestige. We could not support those people who are responsible for the starving of our people for the sake of prestige. We lost our prestige when the country begs food from abroad while its wealth is amassed by politicians and their cronies. If we support them, as Joseph de Maistre said “every nation gets the government it deserves”.

Brihanemeskel has also argued that the campaign against the African Union endorsed candidate undermine African countries interests far beyond Ethiopia’s borders. One thing we should not forget, the African Union itself is a collection of dictators and that is why it is dubbed dictators club. Incongruous to its founding principles, it is the institute that legitimizes oppression, torture, mayhem, and killing in Africa. I have never heard of this organization taking a position against dictators for the benefit of the majority. On the top of that, the perfidious Tedros and his government could also easily mislead who know little about them. It is up to Ethiopians to reveal the real picture of the oppressive government and make the rest of the world canvass their deceitful self portrayal.

The final argument of Berhanmeskel is we should not oppose the membership of Ethiopia and Ethiopians representation in international organizations. Things are mixed up here. I don’t see anybody opposing the country’s membership in international organizations, but it is appropriate to oppose a person who has a track record of oppressing people in any opportunity we get. It does not matter if he is our fellow countrymen or not and even as victims of his oppressive government policies and practices, we should be the first to oppose. Isn’t it under the auspices of his leadership that the ministry of health vaccinated and sterilized Amhara women without their consent with a malicious intent of attenuating the Amharas through demographic reengineering? It is documented with videos. Isn’t his government massacring Oromos in broad daylight for resisting the forceful eviction from their ancestral land? Isn’t his government hampering democratic change in the country by conducting feigned elections and narrowing the political space in the country? Weren’t many people killed, tortured, imprisoned, persecuted and faced countless atrocities only for having a different opinion with the incumbents? To sum up, if there is any campaign about Tedros and co, it is to let them face their verdict at ICC.

እንባዬን ጨርሼ፣ ደም እንደ እንባ አነባሁ

ሄኖክ የሺጥላ

ስደት

ወዳጄ እና ጓደኛዬ በቅርቡ በሱዳን አሳብሮ፣ በሊቢያ በረሃ አቋርጦ፣ በባህር አሳልጦ ጣሊያን፣ ከጣሊያን ደሞ ጀርመን እንደደረሰ አጫወተኝ። እርግጥ የተጓዘው መንገድ፣ ያየው መከራ፣ የቀመሰው ችግር እንዲህ በሁለት መስመር በሱዳን አድርጎ በሊቢያ አቋርጦ ጣሊያን ደረሰ ብሎ እንደማለት ቀላል አይደለም።

ሙሉውን

– በእመቤት ግርማ

እመቤት ግርማ የ21 ዓመት ወጣት ስትሆን፤ በኢ.ሕ.አ.ዴ.ግ. ዘመን ተወልዳ ያደገች ነች፡፡ በሌላ አነጋገር አንዳንዶቹ ‘The EPRDF Generation’ የሚሉት ትውልድ አባል ነች ማለት ነው፡፡ እመቤት ብቻ ሳትሆን ስልሳ አምስት በመቶው የኢትዮጵያ ሕዝብ ኢ.ሕ.አ.ዴ.ግ. ሥልጣን ከያዘበት ጊዜ ወዲህ የተወለደ ሲሆን፤ ይሄም ከአገሪቱ አጠቃላይ ሕዝብ ሁለት ሦስተኛውን ይሸፍናል፡፡ እመቤት በዚህ ዕድሜዋ የአራት ዓመት ታላቋን ኢሕአዴግን “ታናሽ ታላቁን መጠየቁ ወግ ነውና” በማለት “ከቶ ምን ለውጥ አመጣህ ይሆን?” እያለች ትጠይቀዋለች፡፡ አንብቧት፡፡

“…ሕፃናት እጅግ ደስ ብሎናል፣ ግንቦት 20 ዛሬ ደርሶልናል፣ ግንቦት 20፣ ግንቦት 20፣ የሰላም ቡቃያ…”

ያኔ ነፍስ በማናውቅበት የሕፃንነት (የተማሪነት) ዕድሜያችን በአስተማሪዎቻችን መሪነት ይህን መዝሙር በኅብረት ሆነን እና ‹ግንቦት 20› የሚል የካርቶን ኮፍያ አድርገን በየአደባባዩ እየዞርን ዘምረናል፡፡ የመዝሙሩ መልዕክት ምን ማለት እንደነሆነ ባይገባንም ለካርቶን ኮፊያ እና ለመንገድ ላይ ሰልፍ ስንል በደመ ነፍስ ላንቃችን እስኪሰነጠቅ እንዘምር ነበር፡፡ ልክ የትግራይ ሕፃናት ምኑም ሳይገባቸው ‹መሥመርዩ መሓርያ› እንደሚሉት፤ ወይም አርቲስቶቻችን በቅጡ ሳይረዱት “ምነው ሞት እንዲህ ጨከነ” ብለው እንዳቀነቀኑት፡፡ እንዲሁ በደመ ነፍስ ዛሬ አድገን እንኳን ትርጉሙ ያልገባንን መዝሙር ከመዘመር ባለፈ አይደለም፡፡ ምክንያቱም የኢትዮጵያ ሕዝቦች አብዮታዊ ዴሞክራሲያዊ ግንባር (ኢ.ሕ.አ.ዴ.ግ.) ደርግ ይጠቀምበት የነበረ የሬዲዮ ጣቢያን ፣ ‹ለሰፊው ሕዝብ ጥቅም› ሲባል ከተቆጣጠረበት በኋላ የተወለድን የዘመነ ኢሕአዴግ ልጆች ነንና፡፡ ዛሬ እኔ 21 ኢሕአዴግ ደግሞ 25 ዓመታችንን ይዘናል፡፡. እናም ታናሽ ታላቁን ያልገባውን ጥያቄ እንዲያስረዳው እንደሚጠይቀው እኔም ለአራት ዓመታት ታላቄ ኢሕአዴግ 25ኛ የልደት በዓሉን በሚያከብርበት በዛሬው ዕለት ጥቂት ጥያቄዎችን ላነሳ ወደድኩ፡፡ በርግጥ የጥያቄዎቼ መልስ “አትጨቅጭቂኝ ልማቴን ላፋጥንበት”’ አልያም “እነዚህን እኮ ከ25 ዓመታት በፊት መልሻቸዋለሁ” የሚሉ ሊሆኑ እንደሚችሉ ባውቀውም በግንቦት 20 ‹በተረጋገጠው› ዴሞክራሲያዊ መብቴ ተጠቅሜ መጠየቄን እቀጥላለሁ፡፡
ታላቄ ኢሕአዴግ ሰፊው ሕዝብ ማነው? የሰፊው ሕዝብ ጥቅምስ ምንድነው? በየዓመቱ ለግንቦት 20 ዋዜማ በመንግሥታዊው ቴሌቪዥን የሚታየው አስከፊው የደርግ ስርዓት እና ዛሬ በእኛ ዘመን ያለው አገዛዝስ ልዩነታቸው ምንድን ነው? ግንቦት 20 ‹የነጻነት በዓል› የተባለበትስ ምክንያት ምንድን ነው? በርግጥ ጥያቄዎቼ የማያልቁ ቢሆኑም መልሱን ከኢሕአዴግ እንደማላገኝ አውቀዋለሁና በራሴ አረዳድ እና በጥቂት ተሞክሮዎቼ በመመርኮዝ ራሴ ለጠየኳቸው ጥያቄዎች እኔው ራሴው ምላሽ ለማግኘት እሞክራለሁ፡፡
ሰፊው ሕዝብ ማነው?
በኢሕአዴጋውያን አነጋገር የትጥቅ ትግሉ የተካሄደው፣ በትግሉ ወቅት ብዙ ወጣቶች የተሰዉት፣ አስከፊው የደርግ ስርዓት የተገረሰሰው፣ ኢሕአዴግ ለ25 ዓመታት በብቸኝነት፣ በመንግሥትነት ሥልጣን መንበር ላይ የኖረ ‹ለሰፊው ሕዝብ ጥቅም ሲባል› ነው፡፡ ታዲያ፣ ‹ይህ ሁሉ ዋጋ የተከፈለለት ነው ‹ሰፊው ሕዝብ› የተረጋገጠለት ጥቅምስ ምንድን ነው?› ብለን በምንጠይቅበት ጊዜ የኢሕአዴግ የ‹ሰፊው ሕዝብ› ትርጓሜ ከተለመደው ትርጉማችን በተቃራኒ መሆኑን እንረዳለን፡፡ በቀጥተኛ ትርጓሜው ሰፊው ‹ሕዝብ› ማለት፡ በአንድ አገር ውስጥ የሚገኝ ብዝኻውን የማኅበረሰብ ክፍሎች የሚወክለው ታላቅ ክፋይ ማለት ነው፡፡ ነገር ግን ይሄን ክፋይ ማለትም ተማሪው፣ ምሁሩ፣ አርሶ አደሩ፣ ወጣቱ፣ አዛውንቱ፣ ወታደሩ… ከግንቦት 1983 ጀምሮ ጥቅማቸው ተከብሮ ሳይሆን ተረግጦ የሚገኝ መሆኑን ስንመለከት ‹ሰፊው ሕዝብ› በኢሕአዴግ መዝገበ ቃላት ሌላ ትርጉም የሚይዝ መሆኑን እንረዳለን፡፡ እዚህ ላይ የኢሕአዴግ ነባር ታጋይ የነበረው ኅላዌ ዮሴፍ ‹እያወገዙ መሆን› በሚል ርዕስ ለደርግ ባለሥልጣናት “‹ሕዝብ› ማለት ምን ማለት ነው?” የሚል ጥያቄ በማንሳት ለዛሬዎቹ ኢሕአዴግዎች በልክ የተሰፋ በሚመስል መልኩ ምላሽ የሰጠበትን ግጥም በቅንጭቡ እንመልከት፡-

በርሶ ትርጉም ትንታኔ ሕዝብ ማለት ምን ማለት ነው ለአገር ለጎረቤትዎ በሬዲዮ የሚሉትን የሚያወሩትን በትርጉም ሳይሆን በልብ በሚያምኑበት በራስዎ የሚስጢር ኪስ በማስታወሻዎ በያዝዋት ምንም ሳያንገራግሩ ገለጥለጥ አድርገው ያጫውቱን እባክዎ ሕዝብ ማለት ወዛደሩ፣ አርሶ አደሩ፣ … ናቸው አይበሉን የለም የለም ይህ አይደለምስንተዋወቅ! በርሶ ትርጉም በምናውቀው በሚወራው ሳይሆን በሚሰራው …በእናንተ እምነት ሕዝብ ማለት ከበርቴ ፋሸስቶቹ በላኤ-ሰቦች ጨፍጫፊዎቹ የድርጅት ክቡር ሰዎች የሥርዓቱ ባለሟሎች እና ጓዶች … እነዚህ ብቻ ናቸው፤እናንተ ሕዝብ የምትሏቸው …

እናም የትናንት ደርግን አውጋዦቹ ኢሕአዴጋውያን ዛሬም እነሱ በደርግ ፈለግ ተጉዘው ‹ሰፊው ሕዝብ› የሚለውን ቃል ልማታዊ ባለሀብቶች፣ የድርጅት አባላት፣ የጊዜው ባለሥልጣኖች፣ የስርዓቱ ባለሟሎች… የሚል ትርጉም ሰጥተውት እናገኛለን፡፡ ይህንንም ለማረጋገጥ ዛሬ በአገራችን ውስጥ የአብዛኛውን ሕዝብ የሰቆቃ ኑሮና የጥቂት የስርዓቱ ባለሟሎች የቅንጦት ኑሮ መመልከት በቂ ነው፡፡ እናም ‹ለሰፊው ሕዝብ ጥቅም› ሲል ደርግን የተፋለመው ኢሕአዴግ ዛሬም ‹በሰፊው ሕዝብ› ፍላጎት እና ድጋፍ እነሆ 25ኛ የልደት በዓሉን በማክበር ላይ ነው፡፡ ‹ብራቮ› ‹ሰፊው ሕዝብ›!
በግንቦት 20 ምን ተለወጠ?
የግንቦት 20 ሰሞን ‹ዶክመንተሪዎች ሁሉ ወደ ደርግ ያመራሉ› በሚል ያልተጻፈ መርሕ፤ በኢሕአዴግ ሚዲያዎች የደርግን ገዳይነት፣ የደርግን ገራፊነት፣ የደርግን አምባገነንነት… በጊዜው ምሁራን የሚያስተነትኑበትና የሚያስወግዙበት ወቅት ነው፡፡ ታዲያ የሁሉም ‹ዘጋቢ ፊልሞች› መደምደሚያ የኢሕአዴግን ዴሞክራሲያዊነት፣ ልማታዊነት፣ ሆደ ሰፊነት… የሚናገሩ ‹አንዳንድ የኅብረተሰባችን ክፍሎች› አስተያየት ነው፡፡ ነገር ግን ከእነዚህ ዘጋቢ ፊልሞች እና የምሁራንም ሆነ ‹አንዳንድ የኅብረተሰብ ክፍሎች› አስተያየት ባሻገር የኢሕአዲግ እውነተኛ ባሕሪይ ሲፈተሸ ከ’83 በፊት ከነበረው እና ዛሬ ገዢዎቻችን ከሚኮንኑት ከደርግ በባሰ መልኩ ሰብኣዊና ዴሞክራሲያዊ መብቶች ሲጣሱ፤ በአገራችን ታይቶ በማይታወቅ ሁኔታ ዜጎች ሞትን እየደፈሩ ከአገራቸው ሲሰደዱ፤ ግለሰቦች በፖለቲካ አመለካከታቸውና ልዩነታቸው ምክንያት መኖሪያቸው እስር ቤት ሲሆን መመልከት የተለመደ የዕለት ተዕለት ክስተት ሆኗል፡፡
በመግቢያዬ እንደገለፅኩት የደርግን ስርዓት በመጽሐፍት ከማንበብና ከሰዎች ከመስማት ውጪ ያልኖርኩበት እና የማላውቀው ቢሆንም፣ አሁን ባለሁበት የኢሕአዴግ የአገዛዝ ዘመን ግን ንፁኃን ጓደኞቼ ያለምንም ጥፋት በተደጋጋሚ ለእስር ሲዳረጉ ተመልክቻለሁ፡፡ በ17 ዓመቴ በ‹ማርች 8› የተዘጋጀ የሴቶች ታላቁ ሩጫ ላይ ‹መፈክር አሰምተሻል› በሚል ተልካሻ ምክንያት የሽጉጥ አፈሙዝ በተመርማሪ አፍ ውስጥ ከቶ ማስፈራራትን እንደ መዝናኛ ሥራ በሚቆጥር ‹ጋጠወጥ› የደኅንነት አባል ተመርምሬያለሁ፡፡ ሳሙኤል አወቀን የመሰሉ ከሠላማዊ ትግል በስተቀር ምንም ዓላማ የሌላቸው ወጣቶች በሞት ሲቀጠፉ ተመልክቻለሁ፡፡ እና ስለዚህ ስርዓት ለኔ ከኔ በላይ ምስክር አይኖርም፡፡
እናም በእኔ አመለካከት “ግንቦት 20 ምን ለወጠ?” ለሚለው ጥያቄ ምላሹ “አምባገነን ግለሰቦችን ከሥልጣን አውርዶ ሌሎች አምባገነኖችን ወደ ሥልጣን ከማምጣት በስተቀር ሌላ ያመጣው ለውጥ የለም” የሚል ነው፡፡ ይህንን ንፅፅር በግርድፉ ስንመለከተው በቀይ ሽብር ሰማ㙀ታት ሙዚየም የደርግ ዘመን ወጣቶች እንዴት ይገረፉ እንደነበር ከሚያሳየው ፎቶ ባልተለየ መልኩ ዛሬም ማዕከላዊን በመሰሉ የአገሪቱ እስር ቤት ወጣቶች ይገረፋሉ፡፡
በደርግ ዘመን ወጣቶች በአደባባይ እንደሚገደሉ ሁሉ ዛሬም ወጣቶች በአደባባይ ይገደላሉ፡፡ የነጻነት እና ፍትሓዊ ምርጫ ጉዳይም ‹እንዲያው ዝም› የሚባል ጨዋታ ከሆነ ዋለ አደረ፡፡ ለዚህም ነው ለኔ የግንቦት 20 ለውጥ የግለሰቦች ለውጥ እንጅ የስርዓት የማይሆነው፡፡